Şuan sizinle paylaştığım yazı bugüne kadar okuduğum en güzel yazılardan biri , aslında her ne kadar yazının başlığı üç hikaye üç ders olsada herkesin farklı anlamlar çıkartalabileceğini düşünüyorum.

Küçük Bir çocuğun gözünden Ramazan; Ne  güzel görmüş ve anlatmış kerata :)

Az önce üniversiteden bir arkadaşımla sohbet ediyorduk bilindik bir sohbet programı üzerinden.iş döndü dolaştı nasıl olduysa birşeyleri başarmak için birşeyleri feda etmenin gerekliliğine geldi.uzun bir konuşmadan sonra arkadaşım aşağıdaki videonun linkini gönderdi bana, bende kaynak kodlara girdim ve paylaşmak istedim.( kaynak derken yanlış anlaşılmasın zor bir işlem değil) görünüm menüsü/kaynak dedinizmi çıkıyor zaten :).Gerçektan çok etkileyici bir video.

Üzerinde çok fazla yorum yapmaya gerek görmeden tesadüfen rastladığım bir flash dosyasını sizlerle paylaşmak istiyorum.Sonuna kadar izlemeyi unutmayın.çünkü duyacaklarınızı inanılmaz etkileyici...

İçerisinde bulunduğumuz ay itibariyle yardımlaşma ve paylaşma hissinin en üst seviyede yaşanması gerektiği düşüncesi içerisinde tesadüfi olarak bugün okuduğum İstanbul'un Fatihi, Sultan Mehmet Han'ın ibretlik vasiyetini paylaşmak istedim ,bu vasiyet Osmanlı Devleti'nin yardımlaşma adabını çok net bir şekilde ortaya koyuyor.

az önce bir forumda okudum bu yazıyı ve bunu benim blogda yayınlamamın vatana millete faydalı olacağını düşündüm :) bakalım bir faydası olacak mı? okuyunuz lütfen...

Aslında bu yazıyı okurken belli bir yaş grubunda olanların yüzünde küçükte olsa bir gülümsemenin belirdiğini görüyor gibiyim çünkü benim gibi hem internet çağını hem  de daha her evde telefonun olmadığı ve komşuların diğer şehirlerdeki sevdiklerinden gelecek telefonları, evinde telefon olan diğer bir komşusunun evinde beklediği günleri yakınen yaşayan biryseniz yüzünüzde böyle bir gülümsemenin oluşmaması zaten pek mümkün olmasa gerek işte CAN DÜNDAR byle bir yazı yazmış okurken kimilerini yüzünde bir gülümseme bırakacak kimelerinin yüzünde ise hiçbir ifadeye neden olmayacak bir yazı.....

Selçukluların Anadolu'da üst üste kazandıkları zaferlerden ürken Bizanslılar, kesin netice almak için büyük bu ordu hazırlamışlardı. İki yüz bin kişilik bir büyük ordunun başına imparator Romanos Diogenes geçmişti.