Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar.lk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lazımdır birbirlerini tanımak için. Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu 
olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz 
artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur.

Ilk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular 
saçar, "Sırf senin hatırın için ey su" diye...

öyle zaman gelir ki, artık su da içinde 
çiçeğe karşı birşeyler hissetmeye başlamıştır.
Zanneder ki,çiçeğe aşıktır 
ama su da ilk defa aşık oluyordur.

Günler ve aylar birbirini kovalalar
ve çiçek acaba "Su beni seviyor mu?" 
diye düşünmeye başlar.

çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... 
Halbuki çiçek,alışkın değildir 
böyle bir sevgiye ve dayanamaz.

çiçek, suya "Seni seviyorum der. 
Su, "Ben de seni seviyorum" der. 

Aradan zaman geçer ve çiçek yine 
"Seni seviyorum" der.Su, yine "Ben de" der

çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler...
Artık öyle bir duruma gelir ki, 
çiçek koku saçamaz etrafa 
ve son kez suya "Seni seviyorum." der.
Su da ona "Söyledim ya ben de seni seviyorum." 
ve gün gelir çiçek yataklara düşer.
Hastalanmıştır çiçek artık. 

Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin.
Yataklardadır artık çiçek. Su da başında bekler
çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine...

Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez 
Zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki; 

"Seni ben,gerçekten seviyorum.
" çok hüzünlenir su bu durum karşısında
ve son çare olarak bir doktor çağırır
nedir sorun diye...

Doktor gelir ve muayene ederçiçeği. 
Sonra şöyle der doktor: "Hastanın durumu
ümitsiz artık elimizden birşey gelmez."

Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan
Hastalık nedir diye ve sorar doktora.
Doktor, şöyle bir
bakar suya ve der ki: 

"çiçeğin bir hastalığı yok dostum...
Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için" 

Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece
"Seni seviyorum" demek yetmemektedir...