Bugüne kadar gerek kendi yazdıklarım gerekse alıntı yaptığım birçok yazı oldu burda paylaştığım ama hiçbiride hüzünlü değil bu paylaşımların Ama şimdi yazacaklarımsa hayatın bize çok uzak görünen ama asılnda ne kadar yakınımızda olduğunu gösteren herkesin bildiği bir hikaye...Cem'in hikayesi :(((((

Her ölüm elbet erkendir hepimiz için ama erken olduğu kadarda
haktırda ve Kesindirki her canlı senin gibi ölümü tadacaktır Cem.
Biliyorum ki arkanda bıraktığın hiçkimseyi böyle bırakıp gitmen dışında
hiç üzmedin sen.Yazıkkı bizi bu üzücü olay olduktan sonra öğrendikki
hayatında üzüntüden başkaca şeylerde pek yaşamamışssın.

Aslında kimi suçlasakta üzüntümü azaltsak diye düşünüyorum. ama biliyorumki sen
bunlarıda istemezdin.Meğerse O sürekli gülen yüzünün ardında ne kadar
sıkıntılar saklamış içinde büyütmüşsün Ahhh Cem Ah neden birkez olsun
bile bahsetmedin Neden?

Sesini Duyar gibiyim Boşverin Hocamdiyormuşsun gibi geliyor sesin
yine boşverelim değilmi? Boşvereleim becem boşverelim.
Şu son bir kaç haftadır senin yokluğunda  çok yapamasakta
olmadığın derslerde hep senin oturduğun sıraya takılır
oldu gözüm.Nnasıl olacak bilmiyorum ama arkadaşlarında ben de
birşekilde o sınıfta devam etmek zorunda kalacağız derslerimize...

Belki zor olacak ilk başlarda ve belki ders filanda işleyemeyeceğiz
bilmiyorum ama en azından benim için çok zor olacak. Zira koridorda bir
keresinde karışılaştığımızda "Hocam beni iski sınıfıma alın demiştinde"
bende tamam demiştim.Ama sen "yok hocam vazgeçtim  çünkü onların
bilgisayar dersine siz girmiyorsunuz niye gideyim?"
demiştin.Aklılma geldikçe gözlerim doluyor ağlamamak için zor tutuyorum
kendimi. Cem hiç zamanı değildi biliyormusun? Ya da
belki de tam zamanıydı.Kimbilir ki allahtan(c.c) başka?

Her ne kadar imkansız olduğunu bilsekte
hep bir umut taşıdık içimizde. Cem inat eder,Cem dayanır dedik ama
Lanet enfeksiyon ne sende dayanacak bir güç bıraktı. Ne de yaşama
sarılacabileceğin bir fırsat verdi sana.Geçen gece hastaye geldiğimizde
görmek istedim seni zira beyin ölümün gerçekleşmiş sadece makinelerle
yaşatılıyordun o zaman.Bir ara yukarı yanına gelmek istedim uşte hatta
İlkay hoca da aynı şeyi düşünürken ikimizde duraksadık birden. ve dedikki
kendi kendimize Hayır!Biz Cem'i  hep gülen yüzüyle hatırlayacağız hüzünle değil.
an azından bu aralar değil cem buaralar hiç değil.

Şimdi ben Kime Çıkar o fenerbahçe formasını
sırtından  deyip te kızacağım derste? hani dersin son dakikasında zil
çalmadan çıkarır giyerdin formanı ben görmeden de, bende sana gıcıklık
olsun diye Cem "çıkar o formayı" derdim. sende hem gülerdin hem de zil
çalacak hocam çıkarmasam derdin?. bende olmaz deyince çıkarırdın ama
zaten bilirdimki sen beni kızdırmak için yapardın bunu.

İçimde hep ukte olarak kaldı gerçi helalleşmiştik senle..bir keresinde
şakasına  ders anlatırken kullandığım sopam vardı onunla sırtına
hafifçe vurayım derken ayarı biraz kaçırmıştımda senin çanın acımıştı
biraz affet be cem hakkını tekrardan helal et....

Biliyorsun arkadaşların seni hiç yalnız bırakmadılar.Onları gördüğüne
hissettiğine eminim zaten Allah bu kuvveti vermiş ve seni eminimki
mutlu etmiştir çektiğin  o sıkıntılar arasında.

Allah mekanını cennet kabrini nur eylesin.. bizlere ve sevdiklerine sabır versin inşallah......

inna lillahi ve inna ileyhi râciûn (allahtan geldik ve şüphesiz ona deneceğiz) zariyat-29