Bir rüyadan böyle mi uyanırmış insan?
Böyle mi açılılırmış perdeler her yeni güne karşı?
Bu muymuş insanın kendisiyle olan sorgusu?
Böyle mi koyarmış insana?
Sensizliğin her yana sinen korkusu?
Seni beklediğim o köşe başları bir daha olmayacaksa
Söyle neyleyim elimde kalan üç beş hatıranı
Ne yana baksam, ne yana dönsem gözlerin orda olacaksa
Söyle neyleyim dökülen gözyaşlarımı
Bitmeyecek biliyorum sen olacaksın aldığım her nefeste
Ve dönebilsem keşkelerinin uğultusu beynimde
Rüzgarlar her gece esip, kulağıma seni fısıldayacak
Zamanla alışıyormuş ya insan, unutuyormuş yalan
Takvimler her gün seni sayacak
Gözden uzak olan gönülden de uzak olurmuş ya yalan
Biliyorum en uzak yerlerden gelip kokun beni saracak
Ne çıkar şimdi aklımda sen olsan?
Ardında onca terkedilmişlik
Onca kalp kırıklıkları
Ve üstüme dağ gibi yıktığın sevdan olduktan sonra
Acıtacak bu yakama yapışmış, beni bırakmayan mazi
Dönülmez akşamın ufkundayım dermişim gibi
Kim bilir şimdi nerdesin Ve kahrını çekiyorsun hangi densizin?
Kimbilir Hangi kaldırımlarda ayak izin?
Bir pencere aralığından yaşamak artık hayatın adı,
En son denilen şey buydu da yaşamayınca anlamıyormuş insan?
Demek buymuş kalemi kırmak?
Başın, ellerinin arasında sabahlamak öyle çaresiz
Ve kurtaramamakmış kendini yandıkça yanmakmış
Umudunu kesmekmiş tüm yarınlardan
Hani son tren kaçarda, yetişemezsin soğuk bir istasyondan
Elinde bir demet çiçek ve son bilet, öyle bakakalmak olur sevmek
Hani birisi gülerek el sallarmış gibi gelir sana o karanlıktan
Hani o an anlarsın, çok geç olur yitip gidenleri geri getirmek
A.Gökhan AKIN
12.01.2005
KONU:rüya
YORUM:hocam muhteşem şiierler yazıyosunuz.bende şiir yazıyorum ama sizi kıskandım ve biliyorum ki bu şiiri yazmak kolay değil yaşamadan yazılmaz nese şiirleriniz muhteşem